Pelgrim 07
'Zoals ik jullie heb liefgehad,
zo moeten jullie elkaar liefhebben.'
(Joh. 13,34)
Wat als iets heel eenvoudigs begon, eindigde in een ongelofelijke ervaring tussen mensen… gedragen door de Liefde van God.
Met nog heel kleine oogjes (lees : spleetjes) begroette ik, Katrijn, Luc. Blijkbaar had Luc, die zich zeer kranig hield, ook nog last van vaakluisjes (= groot slaaptekort). Een rail-pass invullen zo vroeg op de morgen vraag je best niet aan hem. Na 3 tevergeefse pogingen en tenslotte een smeekbede aan de treinconducteur, slaagde hij er toch in om vertrekplaats (= Eeklo) en eindbestemming (= Tienen) correct op z'n rail-pass in te vullen.
Sommige tochtgenoten gooiden het over een andere boeg… Om het vroege uur te vermijden, oversliepen ze zich… Zo kregen we omstreeks 8.00 uur telefoon van ons Els… ze liep blijkbaar nog in haar pyjama rond…
Haar tactische zet bleek later want juist toen de welkomstviering begon, werd ze met de IJD-taxi naar de kerk van Tienen gevoerd.
Het was een mooie viering met warme woorden en een diepgaande zending.
Na de zending vormden zich spontaan kleine stapgroepjes.
Ons groepje bestond uit een heel kleurrijk gezelschap. Respect en vriendschap kon groeien en deze woorden stonden centraal in de 2-dagen-stappen. Dit alles werd gedragen door de Liefde van God!
We hadden Brecht met z'n oprechte stem. Matthias, een Duitstalige, diepgaande jongen die begeleider was van Chris en David: 2 mooie, warme mensen uit de Arkgemeenschap. Luc, onze goede herder. Els, die we tot GPS hadden gebombardeerd en ons hart veroverde met haar warme, aanstekelijke lach.
Broeder Elias en, ja, je leest het goed en ‘broeder Jacob', twee Karmelietbroeders uit Zweden. Broeder Jacob was eigenlijk afkomstig uit Panama maar woonde sinds zijn 18 de in Europa. Deze broeders werden op de voet gevolgd en “gespot” door Tim, een student fotografie. Hij zorgde voor schitterende foto's en het vereeuwigen van hilarische poses… Ook Linda was erbij en ook zij zette haar beste beentje voor en ikzelf, Katrijn. Bruno sloot aan bij een ander stapgroepje.
Zo vatte ons 11-koppig gezelschap de pelgrimstocht naar Leuven aan met als centrale gedachtegang : “Zijn Liefde”. 16 km was de eerste uitdaging.
Al stappend leerden we elkaar kennen en algauw waren we geen “vreemden” meer voor elkaar. Wonderlijk toch hoe God mensen zo dicht bijeen kan brengen…
Het stappen werd een afwisseling van vertellen, luisteren, genieten, zingen, lachen en “elkaar dragen”, gesteund door Hem.
We liepen van kerk tot kerk. Op geregelde tijdstippen hielden we halt. Kleine opdrachtjes werden uitgevoerd, diepgaande gesprekken werden gevoerd en meningen werden gewisseld. Er werd naar getuigenissen geluisterd…
Naarmate de tocht vorderde groeide de intensiteit van het gebeuren.
Uitgehongerd en nadat een paar blaren werden doorprikt, kwamen we aan in Lovenjoel. De spaghetti mét kaas smaakte nog eens zo goed! Er bestond een zeker verbondenheid tussen de 130 jongeren die deelnamen aan de tocht.
Na de innerlijke mens te hebben gespijsd en nadat we ons slaapplaatsje hadden geïnstalleerd (in de sporthal van Lovenjoel) begon de verzoeningsviering. Samenhorigheid, liefde en vriendschap was sterk te voelen. God liet zijn “deuren” voor iedereen open staan. De eigenheid van ieder persoon werd bewaard en elk was vrij de viering op zijn manier in te vullen. Opnieuw was de nabijheid van God sterk te voelen. Na samen te hebben gevierd, keerden sommigen moe maar voldaan naar hun bedje. Anderen strekten nog eens de beentjes uit voor een initiatie folk-dansen. Omstreeks 00.30 uur waren alle slaapzakken gevuld, 260 oogjes waren gesloten en zacht droomden we nog over de dag die nog moest komen…
Het werd heel snel morgen. Om 7.00 uur werden we wakker gezongen. Vlug een kattewasje en de punkkapsels wat gladstrijken met een straaltje ijskoud water en de zonovergoten dag kon beginnen.
Het kleine kerkje van Lovenjoel staalde die morgen geborgenheid en vriendschap uit, een intense Palmzondag.
Met verse moed en mooie woorden vatten we de laatste etappe van onze tocht aan.
Algauw kwam Leuven in zicht. Elk kreeg een mooie palmtak en samen vierden we de intocht van Christus. We liepen samen, gedragen en gesterkt door hem, naar de grote kerk van Leuven. Een warme misviering en een mooie zending zorgde voor de perfecte afsluiter van een heel intens weekend.
… gedragen door Zijn Liefde…
Katrijn(tje)