| Sion-dagen 2006 in de abdij van Tongerlo |
|
'Hoe kan zijn licht groeien ... én leven geven?' Vrijdag 13 oktober Na een nachtje slecht slapen, reed ik, Katrijn, vol goede moed, de vrijdagavond mee met Luc en Micheline. Mijn eerste kennismaking met Sion, best wel spannend... Onderweg haalden we nog twee andere mensen op en reden we richting Tongerlo. De eerste kennismaking in de auto, zorgde ervoor dat het ijs al snel gebroken werd…
Uiteindelijk waren er 3 jong-volwassenen in de groep die nog nooit naar Sion geweest waren, laat staan naar het Tongerlo-weekend. Tijdens het gezamenlijk tafelen, we waren met z'n 19, was er een verdere kennismaking mogelijk. De paters lieten zich al direct opmerken en de Tongerlo vloeide rijkelijk. Het beloofde een goed weekend te worden…
Zaterdag 14 oktober Nog met slapertjes in de ogen begroeten we Stefaan… Hij is een man die, ondanks zijn spastische handicap, over een wonderlijk mooie en openbarende persoonlijkheid beschikt. Hij kwam getuigen over het lijden in zijn leven en hoe hij wordt bijgestaan door zijn geloof in God. Dit liet ons ook stilstaan bij ons eigen lijden. Dit gaf ons nog meer verbondenheid en een dieper geloof in God. Ook onze mooie momenten in ons leven mochten we met elkaar delen. Vaak lag het mooiste en het moeilijkste moment heel dicht bij elkaar. Om alles te laten bezinken, waren er de meest rare spelletjes van Raf. De dag werd afgesloten met een avondwandeling en een klein gebedsmoment. Zondag 15 oktoberOpnieuw maakte Máire Brennan ons wakker. Na een verfrissende douche gingen we op weg naar de eucharistieviering. Daarin werd verteld hoe je tot God kunt komen. Na de maaltijd die we samen namen met de broeders, gingen we terug naar de ‘Groene Zaal' in het bezinningscentrum. Onze opdracht bestond uit het opschrijven van een levensvraag. Deze werden in een pot gestopt en elk mocht zijn visie geven op de vraag die getrokken werd. ‘Wat denk je van samenwonen?', ‘Wat als je iemand moeilijk kunt vergeven?', …
Met een heel warm en vol gevoel hebben we ons weekend kunnen afsluiten. God is daadwerkelijk aanwezig in ons leven en helpt ons verder op weg, hoe moeilijk die ook soms kan zijn.
Katrijn en Fabienne
•zie gedicht Fabienne . |