Jaarlijks
heeft Sion tijdens de 40-dagentijd zijn vastendag. Dit jaar stond deze
in teken van ‘de weg van de liefde'. Linda, 28 jaar, maakte er een verslag
van…
We
starten de dag met een gebedsmoment in de Heihoekkapel om 10 uur in
de voormiddag. Hierin wordt ons de betekenis van vasten duidelijk: vasten
is niet de onthouding van voedsel, maar vooral een innerlijk openstellen.
We
gaan op bezoek bij een echtpaar dat ons het ontstaan en de huidige manier
van werken van de huiswerkbegeleiding in Eeklo (een Welzijnsschakel)
uit de doeken doet. Het komt er op neer dat via de huiswerkbegeleiding
van één of meerdere kinderen in een gezin, men heel het
gezin probeert te helpen. -als drank dronken we hier enkel 'water',
't was immers vastendag- Tijdens dit gesprek beseffen we, door
de verhalen over de gezinnen, hoe goed wij het hebben, en in welke schrijnende
situaties sommige kinderen moeten opgroeien...
Om
alles wat we gehoord hebben beter tot ons te laten doordringen en ook
los te laten... besluiten we om eerst wat te gaan 'uitwaaien'... Zeg
nu zelf hoe kan je dat beter dan in de eenvoud van de natuur!
Na
deze middagwandeling trekken we verder naar het RVT van Aalter (Raf
zijn stageplaats). Daar maken we het eerst stil in de kapel met een
luisterlied. En we beginnen aan onze middagopdracht. Raf heeft een lijstje
met allemaal namen van mensen die zelden bezoek krijgen en wij gaan
die mensen blij maken met een bezoekje. Ieder van ons pikt er een naam
uit... en gaat dan schoorvoetend naar 'zijne bejaarde'. Onze angst dat
we ons zouden 'opdringen' bij die mensen blijkt ongegrond. Iedereen
heeft een zeer open gesprek en is verbaasd over de spontaniteit die
we mochten ontvangen... het afscheid van deze mensen was dan ook niet
simpel... we wilden graag blijven plakken... Maar ja, we werden in de
kapel van de instelling verwacht om onze ervaringen bij de bezoekjes
te delen met elkaar... Tijdens het uitwisselen blijkt dat iedereen er
zeer veel deugd aan gehad heeft... Blij gemutst is het dan richting
Lembeke (maar eerst wat drinken... want zonder is wel zeer lastig...water
uiteraard …al dan niet met een fruitsmaakje).
In
de Lembeekse bossen gekomen, wordt er terug gewandeld... deze keer niet
zomaar... Elk van ons moet een kaartje trekken en krijgt dan de tijd
om erover na te denken... De persoonlijke reactie van ieder van ons
is steevast aanleiding tot een zeer verrijkend gesprek... Na onze tocht
door de bossen... is het tijd om effekes te bezinnen in de kapel, om
vervolgens aan onze ‘kruis weg van de liefde' door de bossen te beginnen.
De regen, de donkere bossen en de fakkels zorgen voor een intense sfeer
tijdens de tocht. De woorden dringen tot het diepste van mijn hart door.
Terug
in de kapel, laten we ons boekske voor wat het is en eindigen we de
dag in stil gebed. Diegene die willen kunnen een persoonlijke intentie
in een schaal opdragen aan de Heer.
Na
deze serene afronding is het tijd voor: SOEP EN BROOD (met échte
boter),
gezellig
in ‘n een kring met de pot op de grond. Zalig!
Linda