.
.
GETUIGENIS KEULEN 2005
Wereldjongerendagen 11 tot 21-08-05
Drongen - Scherpenheuvel – Keulen
Enkele kernwoorden en eerste indrukken
Waaaaaaaaaaaaaaaw!!!
Zo zot zeg!
Amaaaaai!
Zaaaaaaaaaaaaaalig
Overweldigend!
Fantastisch!
Wat een sfeer!
Multicultureel
Ontmoeting GELOOF Vreugde Vriendschap Geluk Massa volk Ontroering
Blijdschap
Sjiek sjeg!
Wihoew!
Superformiweldigreuzefantakolosachtig!!!
Op naar Sydney!
Voorprogramma te Drongen: 11 tot 14-08-05: ‘All the ends of the earth”
*Donderdagavond...
We vertrokken onzeker naar Drongen, onwetend wat ons precies te wachten stond. Het zou donderen in Keulen, zei men.
Aangekomen in ons tentenkamp werden we zeer vriendelijk onthaald door de Canadezen (van het bisdom Hamilton) die al eerder waren toegekomen.
Ook oude bekenden zoals priester Geert en priester Emmanuel heetten ons van harte welkom.
We zagen Bruno Spriet nog even voor hij naar Bolivië vertrok.
We installeerden ons, vulden de grote tent met stoelen en tafels en konden nadien genieten van een warme maaltijd. Er was een avondgebed in de tent en een praatcafé, waar we elkaar al beter leerden kennen, als mooie afsluiter van de eerste dag.
's Nachts werden gesprekken verder gezet (de Canadezen hadden nog last van hun jetlag en wilden graag douchen) en 's ochtends werden we veel te vroeg door gebiep gewekt.
*Na het ontbijt op vrijdagmorgen
was er ochtendgebed in de kerk van de oude abdij in Drongen. We maakten kennis met onze groepsleden en wenden aan het Engels.
Rond 9.30u vertrokken we met bussen richting Westhoek voor een stukje geschiedenis.
De dodengang, de ijzertoren, het In Flanders Field museum, het Tyne Cot Cemetry, … We stonden allemaal versteld.
De Canadezen waren vol bewondering voor de echte poppies (= klaprozen). Wij stonden dan weer versteld over het feit dat de Canadezen het ‘In Flanders Fiels'-gedicht van John McRae rats van buiten kenden.
Ook de Last Post in Ieper was een speciaal moment. Het was allemaal heel indrukwekkend en velen werden er stil van.
De busrit terug naar Drongen was een typisch WJD-sfeermoment. Canadese en Vlaamse kampliedjes en de volksliederen werden uitgewisseld, de vriendschappen tussen Vlamingen en Canadezen, maar ook tussen Vlamingen/Canadezen onderling groeiden enorm tijdens deze uitstappen. Iedereen was gelukkig…
In Drongen zelf had de logistieke ploeg veel werk gehad met het dweilen en drogen van de tenten want het had er hard geregend.
Na een deugddoend avondmaal was er terug praatcafé.
De nacht verliep stiller, maar het was wel veel kouder! Brrrr!
*Zaterdag konden we een half uurtje langer slapen.
Na het ontbijt en het ochtendgebed vertrokken we naar Brussel waar Mgr. De Kesel vertelde over christelijk geloof in de moderne samenleving. Ondanks de goede uiteenzetting was het voor velen erg moeilijk de aandacht er bij te houden door de vermoeidheid.
We praten nog even na in onze kleine groepjes en verkenden nadien Brussel. We picknickten en bezichtigden Manneken Pis en de Grote Markt. We brachten ook een bezoek aan de kathedraal. (Een veel voorkomende reactie van onze Canadese vrienden: “Everything is so old and huge!”)
Tijdens een vrij moment maakten enkele Canadezen kennis met Brusselse wafels en Belgisch bier. Het waren prachtige momenten die we niet vlug zullen vergeten!!!
Terug in Drongen genoten we van een warme douche en lekker eten.
's Avonds was er een heuse folkavond waar we heel veel leute hadden!
*Na een droge en warmere nacht brak de laatste volledige dag in Drongen aan. Na het ontbijt gingen we met het openbaar vervoer naar Gent, waar we in kleine groepjes verschillende sociale diensten bezochten. Wij trokken naar ‘De Sloep – Onze Thuis' en de Regenboogkerk, waar we een warme maaltijd kregen en Congolese en Filippijnse liedjes leerden. Wat een sfeer!
We kregen nog een korte rondleiding in Gent en trokken naar de kathedraal waar onze familie kon meevieren en ons nadien uitzwaaien. De viering was overweldigend!
Achteraf praatten we na op de receptie en stelden onze Canadese vrienden voor aan onze ouders.
Dan keerden we met tram en trein terug naar Drongen. En ja, we kregen er weer een lekkere maaltijd. (echte Belgische bbq!)
‘s Avonds was er ook nog vrij podium en bouwden we een feestje. Awesome! Op z'n Canadees… We gingen onze laatste nacht in de tenten tegemoet.
Scherpenheuvel: 15-08-05 Samenkomst van alle Vlamingen
*We stonden vroeg op om onze bagage te pakken
en schoven aan voor een laatste ontbijt in de grote tent. Nadat alles netjes was opgeruimd, was er nog tijd voor groepsfoto's en aten we spaghetti. We verlieten Drongen met de bus waar we nog eens veel leute maakten en adressen uitwisselden.
Na een wandeling kwamen we aan in Scherpenheuvel en installeerden we ons daar in de sporthal.
's Namiddags was er een reusachtige openluchtviering met alle Vlamingen samen. 's Avonds kregen we allemaal een bakje lekkere, Belgische frietjes en was er een festival ? sfeer verzekerd!!! (ondanks het lange wachten op eten, wat ook voordelen had: een eerste indruk en kennismaking van/met de andere bisdommen J )
Onze Canadezen leerden op het festival, net als wij, dansen.
Om onze laatste avond met hen te vieren, gingen we op zoek naar warme wafels (liefst met bloemsuiker!) Aangezien de meeste keukens al dicht waren, strandden we op een terrasje, waar onze Canadezen nog eens konden genieten van Belgisch bier.
Keulen: 16 tot 19-08-05 met alle Vlamingen samen in één gastparochie
*Na een korte, maar warme nacht in de sporthal
moesten we afscheid nemen van de Canadese vrienden aangezien zij in Dusseldorf zouden verblijven en wij in Keulen zelf. Hopelijk tot op Marienfeld!?!
We stapten op de bus richting Duitsland.
Daar aangekomen maakten we kennis met ons gastgezin, dat we zeer dankbaar zijn omdat ze zoveel voor ons deden!
Ook de parochie waar we verbleven was zeer gastvrij en zorgde voor een heus, typisch Duits, welkomstfeest met de opbrengst van de parochiefeesten van vorig jaar.
De openingsviering en de festivals in het Rhein Energie Stadion zijn momenten om nooit meer te vergeten!!! 't Was echt fantastisch! De sfeer was onbeschrijfelijk en de wave (met zo'n 80.000 mensen uit alle landen van de wereld) was onvergetelijk! De afwezigen hadden GROOT ongelijk!
Ook de pelgrimstocht naar de Dom was super! In de Dom zelf zagen we niet bijster veel door de massa mensen, maar de sfeer die er hing was weer typisch WJD: onbeschrijfelijk fantastisch dus!
In de catechesemomenten deed het deugd om van gedachten te wisselen. Het was niet altijd even makkelijk om ieders standpunt te begrijpen of te aanvaarden, maar we groeiden alleszins in ons geloof.
Tijdens de vrije momenten genoten we van een ijsje, milkshake, de zon (of een hevig onweer – oh ja, het donderde in Keulen!!!), elkaars gezelschap, … en verkenden we Keulen.
Vooral vriendschappen met de (West-)Vlamingen werden tijdens deze uitstapjes gesmeed.
De kruisweg op de laatste avond in onze gastparochie was in de kerk vrij lang, maar eens we buiten echt op weg waren, kreeg je echt (positief!)kippenvel!
Marienfeld: 20 en 21-08-05
Na het afscheids- en bedankingsmoment op de parochie was het tijd voor het slot van deze WJD op Marienfeld.
Eens we daar een plekje hadden op het veld, begon onze zoektocht naar de Canadezen. We zullen nooit vergeten hoe een Canadese vlag er uitziet, want we zagen er veel, heeeeeeel veel!!!
Na twee uur zoeken, vonden we eindelijk onze vrienden terug. De vreugde was langs beide kanten zeer groot! We zaten gezellig samen met de kaarsjes tijdens de avondwake en praatten nog heel lang na.
Na enkele noodzakelijke uurtjes slaap werden we door onze Canadezen gewekt. We pakten ons boeltje en maakten ons klaar om afscheid van hen te nemen…
Zeer pijnlijk!!! L Enkele traantjes rolden, maar iedereen probeerde dat een beetje te verbergen. Volgend jaar zien we jullie terug in Canada!!! See you next year, guys! We will miss you!
Na de slotviering wandelden we de 10 km terug naar de bussen en keerden terug naar Gent.
We genoten van de laatste ogenblikken samen met de andere Oost-Vlamingen.
In Gent moesten we ook van hen en van de Brazilianen afscheid nemen… Met de Sionbende deden we dit met lekker Belgisch eten.
Ook al was dit het einde van de WJD '05, er blijft een groot deel in ons achter leven!!!
Net zoals de drie wijzen proberen we langs een andere weg terug te keren…
“En God zag dat het goed was…”
Annelore en Lies
FOTO'S