.
.
GETUIGENIS KEULEN 2005
Wereldjongerendagen 11 tot 21-08-05
Drongen - Scherpenheuvel – Keulen
In ons tochtboek vond ik volgende zin terug. “Keulen 2005 wordt
een boeiende mix van sfeer, vriendschap over alle grenzen heen, gebed,
geloof en feest die je niet snel zult vergeten.”
Ik zeg je het was een schitterende ervaring.
Het voorprogramma in Drongen (Bisdom Gent) met als thema
'All the ends of the earth'.
De ene ging met grote verwachtingen de andere met kleine, toch kwam iedereen
samen om iets gemeenschappelijks te beleven. Uit ons thema kun je afleiden
dat er niet alleen Vlamingen aanwezig waren maar ook Canadezen, Brazilianen,
Mexicanen, Rwandezen. Het was een bonte verzameling van culturen en rassen
elk met zijn eigenheid. Ik zat samen met Annelies in een groep van 4 Brazilianen
en 8 Vlamingen. De Portugese taal was in het begin een barrière
maar waarom denk je dat we handen en voeten gekregen hebben. Ook als was
het moeilijk communiceren hetgeen je terug kreeg van warmte en vriendschap
van de Braziliaanse vrienden is niet te beschrijven. ( bij onze aankomst
in Gent zei de gastmama van de Brazilianen :” Ze stralen, het moet
zijn dat ze zich goed gevoeld hebben gedurende die 10 dagen.”) Annelies
en ik zijn zelfs geadopteerde Brazilianen geworden.
Wij kunnen nog veel leren van die verschillende culturen maar we mogen
onze eigenheid niet verliezen bvb.:
- Wij zijn gewoon van een “stijve” viering, in Midden –en Zuid-Amerika daar gaat het veel swingender aan toe. Dit kon je zien bij de 2 Mexicaanse priesters die niet op hun gemak zaten bij al dat stijf gedoe tijdens de viering in de kathedraal.
- De Brazilianen die continue liepen te zingen en te dansen en zich voor niets zullen opjagen. Zij hebben alle tijd van de wereld. Ik weet ook dat wij moeten meedraaien in de consumptiemaatschappij van vandaag maar toch.
-
Wij als Vlaming zijn veel gereserveerder dan de Canadezen. Als wij niet
zeker zijn van ons kunnen dan gaan we bvb geen liedje zingen voor een
ganse tent. De Canadezen wel, hun ingesteldheid is: zingen we vals of
niet, wij amuseren ons en dat is het belangrijkste.
.
Scherpenheuvel
Een eerste kennismaking met de andere Vlaamse jongeren die meegingen naar
Keulen. En het geduld werd voor de eerste maal op de proef gesteld. 2
uur wachten op een bakje friet. Er was een solidariteit onder de 800 Vlamingen,
iedereen bleef gewoon aanschuiven totdat het zijn of haar beurt was zonder
gezaag maar met veel gezang. Als afsluiter was er nog een festival op
de weide waar alle bisdommen verbroederden.
Keulen
Enkele gebeurtenissen die me zijn bijgebleven.
- De gastvrijheid van onze gastparochie.
- De openheid in gesprekken met andere jongeren zonder dat je je eigenheid moest verliezen.
- De welkomstviering in het voetbalstadion van Keulen. De wave van 5 minuten die door het stadion liep terwijl er iemand ons wou toespreken.
- Het wachten en het geduld dat we moesten uitoefenen om te eten, om ergens binnen te geraken.
-
De catecheses en gesprekjes in kleine groep die verrijkend waren. Vooral
hoe staan andere jongeren tegenover geloof. Hoe beleven zij hun geloof
de dag van vandaag.
.
Marienfeld
Voor mij persoonlijk is de avondwake iets tegengevallen in de zin van
een beetje een gelaten sfeer, er zat weinig dynamiek in, niettegenstaande
ik mij wel geamuseerd heb en een ervaring rijker ben. In openlucht waken
met 1 miljoen gelijkgestemde jongeren. Het gaf mij een gevoel van samenhorigheid.
Na 10 dagen WJD kan ik zeggen dat...
- onze Kerk nog lééft, dat er nog jongeren zijn die zoeken, maar dat ze dit niet alleen kunnen, dat ze dit moeten kunnen delen met anderen.
- geloven de dag van vandaag niet evident is maar je er niet alleen voor staat…
- geloven kan vergeleken worden met een bonkige Vlaamse kasseiweg.
- we van het stijve protocol moeten afstappen, maar de kern van ons geloof wel behouden.
- mensen moeten openstaan voor andere culturen, omdat we er zoveel van kunnen opsteken.
De WJD zijn een onvergetelijke ervaring die je eens in je leven zou moeten
meemaken.
See you in Sydney 2008.
Bruno
FOTO'S